Хцівы кактус… Вострыя іголкі…
Кроў на пальцы, слёзы на шчацэ…
Для цябе я знікну гэтым золкам,
цукрам растваруся ў малацэ.

Ты прачнешся, вып’еш капучына,
усміхнешся, як шаманскі бог.
І без усялякае прычыны
разаб’еш свой кубак аб парог.