З ангельскай. Пераклад Галіны Дубянецкай.

Слязінка на пялёстках вей
        У чысціні сваёй
Была не болем, а, хутчэй,
        Світальнаю расой.
Усмешка ўспыхнула — і ўраз
        Нібыта дзень настаў:
З ёй побач бляск сапфіру згас —
        Бы месяц той, растаў.

Як вечаровы небакрай
        Апошніх промняў след
Захоўвае, калі наўскрай
        Сутонне поўніць свет, —
Вось так і сэрца беражэ
        Усмешкі гэтай блік:
Ён свеціць, свеціць мне яшчэ,
        Хоць мілы тварык знік.