З ангельскай. Пераклад Рыгора Барадуліна.

1

Заплачаш, як мяне не стане?
Скажы мне зноў? Калі ж адчай
Ахопіць, гэты словы, пані
Салодкая, не вымаўляй.

2

У сэрцы сум, няма надзеі,
Кроў сцюжыцца ў грудзях маіх,
Сканаю — дол мой знелюдзее,
І толькі твой адчую ўздых.

3

І ўсё ж праз воблака пакуты
Прагляне водбліск дня, калі
Дазнаюся, што я пачуты
Сугучным сэрцам на зямлі.

4

О пані! Бласлаўляю тую
Слязу, што важыць балючэй
Таму, хто на сябе лютуе —
Ані слязы з яго вачэй.

5

Салодкая! Аднойчы ў млосці
Хацела сэрца цараваць,
Ды не прыстала прыгажосці
Нябогу ў горы чараваць.

6

Заплачаш, як мяне не стане?
Скажы мне зноў? Калі ж адчай
Ахопіць, гэты словы, пані
Салодкая, не вымаўляй.

1808