З францускай. Пераклад Славамiра Адамовiча.

Прэч з падмосткаў! Я патрабую адмовы,
адрачэньня й адвагi.
Ужо ты ня ўбачыш нi багацьця, нi славы.
Барбары ў госьцi завiталi да нас.
Нiхто не заўважыў, што яны ўжо даўно — тут.
Пасьмяемся з прыдуркаў. Яны ўсё яшчэ
зь нецярпеньнем чакаюць, што вось-вось
прыземляцца робаты з Марсу!
Узрадуйся! Ужо закапалi Паэзiю, яе
надмагiльле — карыкатура.
Нават у чалавека ўжо правалiўся нос
ад смуроду вялiкiх сталiц.
Нашэсьце барбараў — гэта ня дзiкiя,
лютыя зграi.
Гэта з гнойнай клаакi высочваецца смурод.
Вось i неба ўжо ванiтуе.
Яно таксама. I ўжо.