З італьянскай. Пераклад Васіля Хомчанкі.

 
Калі ў крыніцах звонкіх тоне вечар,
то ўсё ў маёй радзіме
скідае колер.
Я ўдалечы, я ўспамінаю сонны
і сумны трэск цыкад
і месяца святло.
У манастыры далёкім
глухне звон:
я мёртвьі, і звон па мне журботны
стогне.
І я лячу, Лягчэй я ветру.
І ты, чужынец, які прыйшоў сюды,
не бойся:
я дух любові, які здалёк вярнуўся ў свой дом.