З гішпанскай. Пераклад Рыгора Барадуліна.

Каплічку,
чыстыя плыні
і векавыя алівы
маўкліва
лабатая, лысая строма
трымае.
Смаўжамі
ў плашчах сваіх людзі,
вулкі — ў тумане.
На вежах ссавелых,
на нерухомых
круцяцца, круцяцца флюгеры:
ім невядома
стома.

Туга мне адкажа хіба?
Пытаю,
ад адчаю
хілюся…

О дзе ты ўдавееш, сяліба,
у заплаканай Андалузіі?